پایگاه اطلاع رسانی مرکز طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی ایران مصحف جمهوری اسلامی، قرآن، قران کریم، ایران مصحف، طبع، نشر، مصحف، quran

مرکز طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی ایران

بخش یکم: نگارش کلمات (رسم)

بخش یکم: نگارش کلمات (رسم)
ماده 1: نگارش متن مصحف شریف باید فقط بر اساس یکی از روایات معتبر از قراءات مشهور (قراءات سبعه) باشد.
تبصره 1: با توجّه به قرائت رایج در جمهوری اسلامی ایران، مصاحف مورد استفادة عموم باید بر اساس قرائت عاصم به روایت حفص کتابت شود. کتابت مصاحف صرفاً برای آموزش تخصّصی بر اساس روایات دیگر، بلامانع است.
تبصره 2: درج سایر روایات در حاشیه مصحف، بلامانع است.
ماده 2: تهیه مصاحف برای توزیع در خارج از کشور، مطابق با روایت رایج در منطقه‌ای که قرار است توزیع شود، ترجیح دارد.
ماده 3: در نگارش کلمات مصحف، رعایت «رسم‌المصحف» برگرفته از منابع معتبر این علم، الزامی است. برای این منظور، شیوه‌های رسم‌الخطی زیر ـ که همگی برگرفته از منابع معتبر این علم هستند ـ به ترتیب اولویّت معرّفی می‌شوند:
1. شیوه ایرانی
2. شیوه مصری
3. شیوه شبه قاره هند.
تبصره 1: چند نمونه‌ از مصاحفی که نگارش کلمات آن‌ها مطابق با شیوه‌های مذکور در این ماده است، در پیوست شماره یک این آیین‌نامه آمده است.
تبصره 2: در نگارش کلمات، آیات، عبارات قرآنی و سور در کتب ادعیه، جزوات آموزشی قرآن
(با درج قید آموزشی و اختصاص به مبتدیان) و مقالات، همچنین سور و آیات منتخبی که مجزا چاپ می‌شوند، رعایت رسم‌المصحف ترجیح دارد؛ امّا در مصاحفی که به صورت چند بخشی ـ چه همراه با ترجمه و شرح‌های مختلف و چه بدون ترجمه و شرح‌های مختلف ـ چاپ می‌شوند، در هر بخش آن‌ها، رعایت رسم‌المصحف، الزامی است.
تبصره 3: ذکر منابع و مبانی رسم در انتهای مصحف الزامی است.
ماده 4: مصاحفی که قبل از ابلاغ این آیین‌نامه کتابت یا حروف‌چینی و چاپ شده‌اند، چنانچه رسم‌الخط آن‌ها مطابق با یکی از شیوه‌های مذکور در ماده 3 نباشد، برای چاپ مجدّد بایستی شیوه کتابت‌شان به یکی از شیوه‌های مذکور در این ماده تغییر یابد.