پایگاه اطلاع رسانی مرکز طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی ایران مصحف جمهوری اسلامی، قرآن، قران کریم، ایران مصحف، طبع، نشر، مصحف، quran

مرکز طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی ایران

بخش نهم: خوشنویسی

بخش نهم: خوشنویسی


ماده 20: در مصاحفی که برای عموم مردم تهیّه می‌شود، استفاده از خطوط گوناگون در کتابت قرآن، به شرط رعایت احکام بندهای ذیل، بلامانع است:
1. نوع خط از لحاظ زیبایی، ترکیب کلمات و سطربندی باید به گونه‌ای باشد که شأن قرآن حفظ شود.
2. به منظور حفظ شأن هنری خط بایستی اصول و قواعد خوش‌نویسی به طور کامل رعایت شود.
3. خوانایی و روانی خط برای استفاده عموم باید مورد نظر قرار گیرد و از به‌کارگیری ترکیبات پیچیده خوش‌نویسی پرهیز شود.
4. صرف‌نظر از نوع خط، باید فواصل بین حروف و کلمات ـ در هنگام کتابت ـ رعایت شده، از تراکم سطرها پرهیز شود.
5. علايم و نقطه‌هاي مربوط به هر حرف يا واژه بايد دقيقاً در جاي خود قرار گيرد.
6. اندازه و شكل علايم به كار رفته در تمام مصحف بايد متناسب باشد.
7. از حروف و علايم تزیيني نبايد استفاده شود؛ مانند حروف «ع، هـ و ...» در لابهلاي خطوط و كلمات.
تبصره: در صورت وجود ابهام در رعایت احکام پیش گفته، مرجع تشخیص، دارالکتابه «مرکز» است.
ماده 21: در کتابت مصاحف ویژه و نفیس، رعایت دقیق احکام بندهای مذکور در ماده پیش، الزامی نیست؛ اگرچه رعایت آنها ترجیح دارد.
تبصره: در صورت وجود تردید در مصادیق مصاحف ویژه و نفیس، مرجع تشخیص، دارالکتابه «مرکز» است.