تاریخ : 1402,یکشنبه 12 شهريور13:55
کد خبر : 277 - سرویس خبری : متون دینی

پروردگارا، من به هر خیری که به سویم بفرستی، نیازمندم

پروردگارا، من به هر خیری که به سویم بفرستی، نیازمندم

سخن روز

رَبِّ اِنّی لِما اَنزَلتَ اِلَیَّ مِن خَیرٍ فَقیرٌ  ﴿القصص‏، 24﴾


قرار شد گاهی بنویسیم از آینده که نیامده، حالی که نمی دانیم چگونه بگذرانیم و گذشته ای خاموش.
از قرآن می نویسیم از خدا و پیامبر صلی الله علیه و اله، از شادی، غم یا حسرت هایمان. شاید فردا مجالی برای آشنایی نباشد ما را خواهند برد، بر روی دوش، سوار بر ارابه مرگ و تخته پارۀ تابوت شاید کسی یا کسانی برایمان مویه کنند معلوم نیست چه می شود. مائیم و تنهایی، مائیم و غم و دردهای بیشمار سال های جهالت، بی نام و نشان دیگر اسمی نداریم، میت – جنازه و فریادرسی نداریم جز اعمال گذشته؛ فقط خدا علاج تنهایی و غم و رنجمان آنجا خواهد بود.